Ter inleiding

 WELKOM OP DE WEBSITE 

Joseph Galema

Joseph Galema

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zoekt gegevens

                            GEBOREN 13 FEBRUARI 1926 TE ‘S-HERTOGENBOSCH

Het was een leuke verrassing  op 31 januari 2013, daags na de opening van mijn site, een bericht te zien in het Brabants dagblad, waarin ik las dat de Melkinrichting St. Jan in ‘s-Hertogenbosch met het woonhuis voor de directeur een stadsmonument bleek te zijn geworden. Daar ben ik geboren. Dit kwam mij goed te pas omdat het mijn bedoe-ling was aan mijn site, voor zover mogelijk, een biografisch  karakter te geven. Dit bete-kent, berustend op ware genealogische gegevens levenslopen te beschrijven met inbegrip met die van mijzelf. Niets is dan mooier dan met de plek van je geboorte te kunnen beginnen. Het toneel is dan bekend. (Erich Fromm spreekt zo over je komst in de wereld)

Ik bedoel dan allereerst de plaats met  accommodatie en de apparatuur waar het leven in de eerste jaren spelenderwijze beginnen kan.

Koningsweg header

 ‘Woon- en mijn geboortehuis, thans ateliers en appartementen voor kunstenaars’

Het tot stadsmonument verheffen  van fabriek en woonhuis heeft het voornemen tot gevolg gehad om de  rose kleur terug te brengen tot een meer natuurlijke en dat voor het geheel groot onderhoud zal worden aanbesteed.                                  Aanvankelijk was het geheel een particuliere onderneming uit 1907 van enkele Bos-sche artsen aan wie de gezondheid van de  burgers ter harte ging. Tot dan toe werd er door de burger alleen melk recht van de boerderij gedronken. Deze melk was vaak besmet met  schadelijke bacteriën ten gevolge van het feit dat veel koeien tbc hadden. Louis Pasteur vond een naar hem genoemd proces uit waardoor voldoende schadelijke bacteriën konden worden vernietigd zonder de smaak van melk te bederven i.t.t. het proces van steriliseren.  Dit werd nu verplicht maar daarvoor was mechanisatie nodig en de oprichting van melkfabrieken.                                                                          Artsen zijn geen ondernemers en na tien jaar stond de fabriek te koop. Een coöperatie van boeren nam de fabriek mét directeur over.  Deze bleek echter te hebben gefraudeerd waarop bij voorkeur een jonge ongehuwde nieuwe directeur werd gezocht mede van wege de grote schulden, veroorzaakt door de grote kosten die de boeren al hadden moeten maken.

Mijn vader Fonger Galema, jonge boerenzoon uit Friesland, durfde dit risico aan, 29 jaar en ongehuwd met een niet onbelangrijk gegeven dat hij zelf tuber-culose had gehad maar genezen was verklaard. Hierdoor moet hij bijzonder gemotiveerd zijn geweest zoals later ook zou blijken door zijn strijd tegen de besmetting van het vee met tbc. en  later ook door de strijd die opgebracht moest worden voor een stal met de mogelijkheid van kunstmatige inseminatie (KI). Twee oudere broeders waren bovendien reeds direc-teur in Tilburg en Breda.                                             29 April 1919 volgde zijn benoeming, als keuze uit vijf kandidaten.

Bij de benoeming zou de voorzitter gezegd hebben, gezien de onzekere toekomst van het bedrijf, en doelende op de jeugdige leeftijd van de kandidaat: “Bevalt hij niet dat kunnen wij hem gemakkelijk ontslaan. Later is opge-merkt door de zoon van de voorzitter die zijn vader opvolgde: “…..dat Galema een gou-den greep is gebleken. Zijn plichtsbetrachting haalde de St. Jan uit de malaise ” .    Voor mijn oudere broer, die mijn vader later zou opvolgen  maar ook voor mij was de fabriek een terrein waar wij altijd vrij overal mochten komen, wij kenden bijna alle werk-nemers binnen de fabriek en zij ons; men  sprak overigens nog van arbeiders en sprak hen aan met hun achternaam. Al de wijsheid over het proces heb ik toen al geleerd. Elke verandering zag ik en ik zag ook waarvoor deze werd aangebracht; veel heb ik daar opgedaan en op mijn manier heb ik daar ook leren ‘ondernemen’.

Het Brabants Dagblad schreef  naar aanleiding van het bericht over de melkfabriek als stadsmonument ook over het feit, dat in 1944 na de bevrijding de St. Jan, die in “t Zand”, het stadsdeel rond het station, was gelegen en welk stadsdeel zeer ernstige oorlogsschade leed, al heel snel de eerste eigen schade had hersteld, zodat de stoomketels weer  voor energie zorgden en de pompen ook voor de omgeving nog eerder voor water konden zorgen dan voor melk.

Bij gebrek aan personeel stond ik aan de pomp en verdiende ik mijn eerste tientje’

Met het toneel waarop ik geboren ben bedoel ik niet alleen de plaats, waarop ik in mijn jeugd vooral spelen kon maar ook  hen met wie ik omging en dat waren natuurlijk aan-vankelijk vooral mijn vader en moeder. Mijn moeder overleed plotseling toen ik nog vier jaar was. Pas later ben ik naar haar gaan vragen en kwamen er herinneringen aan haar naar boven.

moeder Anna Hootsmans 18 augustus 1887 ov. 19 januari 1931
vader Fonger  Galema 15 mei 1891 ov 31 december 1957

Mijn vader hertrouwde maar ik bleef het meeste toch aan hem gehecht en dat was ook gemakkelijk omdat  fabriek en  kantoor binnendoor met het woonhuis verbonden waren. Vader was bijna altijd aan tafel en was ook bijna altijd bereikbaar.                                  Al vrij jong  kreeg ik gemakkelijk op uitnodiging contact met ooms en tantes en neven en nichten van mijn overleden moeder. Bij de familie Hootsmans  waren wij allemaal altijd welkom  en mochten wij ook vaak komen logeren.

Nadat ik zelfstandig – in de zin van mezelf – was geworden – en dat was pas laat – ging mijn interesse voor het eerst uit naar de uitgebreide familie van mijn vader in Friesland. Mijn vader was toen al overleden. Ik bezocht velen persoonlijk in Friesland en ook in het hele land. Omdat mijn vader – al op 10 jaar wees – groot was gebracht bij de familie van zijn moeder Betsie Kramer – de familie Kramer uit Kubaard –  bezocht ik deze familie het eerst, hetgeen uitliep op mijn initiatief om samen met de toenmalige bewoner van de boerderij in Kubaard IJsbrand Kramer  een grootse reünie met 599 leden van deze familie te organiseren op 5 september in 1998 op de boerderij van IJsbrand.

Kubaard IJs

IJsbrand Frans Kramer 1941 veehouder te Kubaard  Kramershoek opent de reünie

 

 

 

Frans Gerrits Kramer 1835 -1914 en Siebrigje Hendriks Brandsma 1835 -1912, eerste bewoners van Kramershoek

 

KubaJoseph

 

Joseph Galema, auteur van de familiekroniek Kramer Kubaard 1998

 

 

Ongeveer in dezelfde tijd zocht ik ook, echter minder intensief in afwachting van het grote Galemaboek naar de vader van mijn vader, die jaren eerder dan zijn moeder Betsie Kramer was overleden, en die hij zelfs nooit gekend heeft. Het was IJsbrand Jans Galema, kleinzoon van IJsbrand Klazes, onze meest bekende voorvader. Ik schreef in 1997 over hem in de familekroniek ‘TOT IN HET VIERDE GESLACHT’. De titel wijst op het feit dat de beide grootouders IJsbrand Galema en Betsie Kramer alleen hun eigen 13 kinderen hebben mogen kennen waarvan vijf jong aan tuberculose overleden en de acht andere  op Ytje na naar Brabant ’emigreerden’. Na een katholiek huwelijk werd de zegen gewenst van kinderen  tot ‘In het vierde geslacht’. Ik heb tenslotte hun graven geadopteerd ter herinnering  door het nageslacht van hen.

 

Ysbrand J Galema en Elisabeth Kramer

De graven van mijn grootouders IJsbrand Galema en Elisabeth Kramer                                                    Het RK Kerkhof te Blauwhuis

Op de eerste reünie van de familie Galema/Galama – werd ik op 1 april 1989 in Bolsward ongevraagd door mijn een jaar oudere broer IJs en mijn drie zussen Riet, Bets en Clasien  naar voren geschoven om de Brabantse tak van de Galema’s te vertegenwoordigen. Dat nam ik graag aan.  1 April  was geen grap en ook geen ‘grapje’. Mijn interesse in familie is, meer dan hoe belangrijk ook afkomst is,meer  toekomst. Ik beschouw mijn verhalen daarom niet alleen als een verslag van feiten; het zijn levensverhalen, die zin en betekenis hebben en ik hoop dat de lezer deze ook vaak daarin zal vinden. Regelmatig  ontvang ik reacties van ouderen die deze zin en betekenis vaak nader en persoonlijk duiden. En ik heb reden te veronderstellen dat volgende generaties daar ook niet ongevoelig voor zijn. Daar ben ik trots op en geef hiervan in een volgende pagina  een treffend voorbeeld.

Klik daarom op de openingspagina onder HOME op Interview.  Dat zal  Anna Galema zijn, 2 generaties jonger dan ik en een enthousiast journalist.